Picture from my album

Hi,dear. Today i want to show you pictures from my trip.

After the 9th grade, I and my family decided to return to Yerevan. I and my best friend Lisa decided to join MSKH. From 1 to 3 of July we went camping with our new classmates. Maybe it’s a little bit weird, but I have lived in Armenia for 13 years, and I have never been to Lake Sevan. So it was the first time when I was in the camp there It was strange, new acquaintances, new life, new school. Everything was very good and I loved everyone. Wish I had a trip with this company again. Now when I am studying there over a year, travel a lot and have new good friends, I can say, it’s one of the best times of my life.

Le secret des oeufs de paques/Զատիկի ձվերի գաղտնիքը

Ժամանակին կար մի հանգիստ փոքր երկիր, որտեղ, երբ գարուն էր գալիս, գյուղացիները մեծ շուկա էին կազմակերպում: Նրանք հագնում էին իրենց տոնական զգեստները և գնում գլխավոր հրապարակում ՝ իրենց ավելի լավ կամ գեղեցիկ պատրաստածները վաճառելու
համար.  բուլկիներ կամ ֆրանսիական հացի պսակներ, ձու, փորագրված փայտե գործիքներ, կաշվե գոտիներ
Բնություննել մասնակցեց միջոցառմանը: Սպիտակ գույնով հագնված խնձորի ծառերը, թիթեռները կնճռոտեցին թևերը, իսկ ծաղիկները ՝ նրանց ծաղկաթերթերը:
Մի օր, այդ գյուղերից մեկի կենտրոնում, ինչպես սովորաբար այդ ժամանակ, կին ֆերմերները համեմատում էին իրենց հավի հավերի ձվերը: Այն մրցույթներից էր՝ ով կունենա ամենամեծը, ամենափոքրը կամ սպիտակը:
Լռեց միայն մի ծեր կին: Նա ուներ միայն մի նիհար փոքրիկ հավ, որը նրան տվել էր ընդամենը երեք փոքր ձու, որոնք ավելի մեծ չէին , քան մարմարներից:

Ծեր կինն ասաց. «
Ես աղքատ եմ, քեզ բավարար չեմ կերակրել, և ձվերը կհամապատասխան են,որ երեխաների խաղին:
Քանի որ ես ստիպված եմ ինչ-որ բան վաճառել, որպեսզի մի քանի կոպեկ փող աշխատեմ, այնուամենայնիվ, ես ստիպված կլինեմ վաճառել քեզ:

Այս խոսքերով փոքրիկ հավը սկսեց լաց լինել.
Ափսոս, իմ լավ տիկին: Ես չեմ ուզում վերջացնել իմ կյանքը տապակվելով: Եթե ​​ինձ պահես, ես խոստանում եմ հաջորդ տարի ամենալավ ձվերը դնել:

Ծեր կինը չհավատաց, բայց ինքն իրեն թույլ տվեց տեղափոխվել և գնաց տուն իր հավի հետ: Անցավ մեկ տարի: Եվ ծեր կինը, գնալով աղքատանում էր, ուներ ընդամենը մի քանի բուռ բրինձ `փոքրիկ հավին որպես սնունդ տալու համար:
Շուկայի օրը մոտենում էր, և փոքրիկ կենդանին վատնում էր: Նա հասկացավ, որ չի կարող անցյալ տարվա ձվերից ավելի մեծ ձվեր դնել, և, հուսահատ, նա գնաց թաքնվեց մի դաշտում սգելով.
Ի՞նչ կլինի, եթե ես չկարողանամ իմ տիկնոջը տալ ընդամենըլավ երեք փոքր ձու,թեկուզ երեխաներին մարմար խաղալ առաջարկելու համար: Այս անգամ նա ստիպված կլինի վաճառել ինձ, և ես կավարտեմ մեծ ֆերմերի ափսեի վրա:
Վշտի մեջ նա չէր գիտակցում, որ ծաղիկները և թիթեռները լսում էին նրան:
Մենք թույլ չենք տա դա տեղի ունենա- շշնջացին նրանք:
Գիշերը ծաղիկները պառկեցին գետնին ՝ ձևավորելով մի օվալ, որի խոռոչում տեղավորվում է փոքրիկ հավը: Այնուհետև թիթեռները թևերը տարածեցին նրա վրա ՝ ժանգոտած և խճճված վերմակի պես:
Առավոտյան, երբ նա արթնացավ, իրեն զգաց թարմ, պատրաստ և նույնիսկ այնքան հուզված, որ սկսեց երգել և կես տասնյակ ձու դրեց:
Եվ այս ձվերը սովորական չէին: Դրանք դեռ շատ մեծ չէին, բայց նրանք ծիածանի բոլոր գույներն ունեին: Եվ նույնիսկ եթե ուշադիր նայել, կարելի էր տեսնել դրանց կճեպի վրա շատ գեղեցիկ ձևավորումներ, ինչպես տեսնում եք թիթեռների թևերի վրա:
Շատ ուրախ , փոքրիկ հավը վազեց գտնել իր տիրուհուն: Նա ձվերը մեկ առ մեկ զննում էր նախքան դրանք իր գոգնոցը դնելը.
Դու պահեցիր քո խոստումը: Սրանք առավել արտառոց ձվեր են, քան կարելի էր սպասել: Ես ճիշտ էի, որ չվաճառեմ քեզ:

Շուկայի օրը ծեր կնոջ ձվերը գրավեցին բոլորի հետաքրքրասիրությունը: Մենք հավաքվեցինք գնելու դրանք և աղքատ ֆերմերը հավաքեց ավելի շատ արծաթե մետաղադրամներ, քան նա երբևէ ունեցել էր իր կյանքում:
Այդ օրվանից սկսած, ամեն տարի, այս փոքրիկ գյուղում, այնուհետև ամբողջ երկրում և նույնիսկ հարևան երկրներում մարդիկ փորձում էին պատճենել ծեր տիկնոջ ձվերը `նկարելով և զարդարելով : Բայց նրանց երբեք չհաջողվեց դրանք համապատասխանեցնել գույներով և նրբանկատությամբ, քանի որ փոքրիկ հավը, դաշտերի ծաղիկները և թիթեռները լավ պահեցին իրենց գաղտնիքը:
Ահա այսպես, ամեն տարի, երբ գարունը մոտենում է, մենք այս փոքրիկ երկրում և հետո ամբողջ աշխարհում ձվերը զարդարելու սովորություն ենք ձեռք բերում…:

MoMA Ժամանակակից արվեստի թանգարան

Հիմնադրվել է 1929-ին. Մանհեթենում գտնվող Միջին Արվեստի Թանգարանը (MoMA) առաջին թանգարանն էր, որը նվիրված էր ժամանակակից դարաշրջանին: Այսօր MoMA—ն հարուստ և բազմազան հավաքածուներ է առաջարկում , ժամանակակից և ժամանակակից արվեստի համայնապատկերային ակնարկ ՝ 1880-ականների նոր եվրոպական նկարչությունից և քանդակից մինչև այսօրվա կինոնկար, ձևավորում և կատարողական արվեստ: Ութ տպագրության և մեկ նկարի նախնական նվերից հավաքածուն աճել է `ներառելով ավելի քան 150,000 նկարներ, քանդակներ, գծանկարներ, տպագրում, լուսանկարներ, ճարտարապետական ​​մոդելներ և գծանկարներ, ձևավորման առարկաներ. մոտավորապես 22,000 կինոնկար և չորս միլիոն կինոնկարներ; և, իր գրադարանում և արխիվներում, ավելի քան 300,000 գիրք, նկարիչների գրքեր և պարբերականներ, և ընդարձակ անհատական ​​ֆայլեր ավելի քան 70,000 նկարիչների վրա: Հավաքածուի ուշադրության կենտրոնում ներառված են Քլոդ Մոնեի ջրային շուշաններ, Վինսենթ վան Գոգի «Աստղային գիշեր» և Պաբլո Պիկասոյի Les Demoiselles d’Avignon- ը, ինչպես նաև Էնդի Ուորհոլի, Էլիզաբեթ Մյուրեյի, Սինդի Շերմանի և այլոց վերջին գործերը:

Ահա ամենահայտնի նկարները՝

Կարծում եմ սա շատ լավ միտք է,օնլայն թանգարանները լավ հնարավորություն են այն մարդկանց,ովքեր հնարավորություն չունեն ճամփորդելու և այցելելու թանգարաններ:
Բայց միևնույնն է,տեսնել և այցելելը իրական կյանքում,դա ուրիշ զգացողություն է:

Անհատական ուսումնական պլան

Այս պահին,երբ բոլորիս,կարելի է ասել,արգելվում է տանից դուրս գալ,մարդիկ փորձում են արձյունավետ կազմակերպել ժամանակը տանը:

Մոտակա ժամանակաշրջանում ես պլանավորում եմ անել հետևյալը՝
-Շարունակել առցանց ուսուցումը
-կատարել տնային աշխատանքները
-մասնակցել օնլայն դասերին
-սկսել նոր նախագծեր
-փորձել կարգավորել դասավորվածությունը իմ դարակներում
-կդիտեմ այն ֆիլմերը և սերիալները,որոնք երկար ժամանակ չեյ կարողանում սկսել
-կփորձեմ ուսումնասիրել նոր ոլորտներ

Կիլիկյան Հայաստան

ԿԻլիկիայի աշխարհագրությունը հնում և այսօր:Կլիկիան որպես Թուրքիայի տարածք:

Կիլիկիան գտնվում է Փոքր Ասիայի հարավարևելյան մասում։ Նրա հարավում Միջերկրական ծովն է, հյուսիսում՝ Հայկական (Արևելյան) Տավրոս լեռնաշղթան։ Նրա կենտրոնական մասով հոսում են Սարոս (այժմ՝ Սեյհան), Ջեյհան և այլ գետեր, որոնք սկիզբ են առնում Հայկական լեռնաշխարհից։ Կիլիկիան անմիջապես հարևան է պատմական Հայաստանի գավառներին՝ սահմանակցում է Փոքր Հայքին։Կիլիկիան վաղնջական ժամանակներից բնակեցված է եղել հայերով, խեթերով, հուրիներով, հույներով, ասորիներով և սեմական այլ ժողովուրդներով։ Այս ժողովուրդներին, առաջին հերթին՝ հույներին է վերագրվում Կիլիկիայի բաժանումը երեք խոշոր հատվածների՝ Լեռնային Կիլիկիա, Դաշտային Կիլիկիա և Բլրոտ Կիլիկիա։Հայտնի քաղաքներից էին Տարսոնը, Ադանան, Զեյթունը, Սիսը, Այասը։ Վերջինս գտնվում էր Սարոս գետի երկու ափերին՝ համանուն Այասի ծոցում։ Կիլիկիայի թագավորության գոյության դարաշրջանում և դրանից հետո այն կոչվում էր Հայկական ծոց (այժմ՝ Իսքենդերունի)։ Այժմ Ադանա քաղաքը Թուրքիայի խոշորագույն քաղաքներից է, թվով չորրորդը՝ Ստամբուլից (հունարեն՝ Κωνσταντινούπολις, Կոնստանդինուպոլիս), մայրաքաղաք Անկարայից (հունարեն՝ Άγκυρα, նախկին Անգորա) և Իզմիրից հետո (հունարեն՝ Σμύρνη, Զմյուռնիա)։ Արևմտյան հատվածում Անթալիայի ծովածոցն է՝ համանուն նավահանգստով, իսկ արևելքում՝ Իսքենդերուն ռազմական նավահանգիստը (հունարեն՝ Αλεξανδρέττα, Ալեքսանդրետտա)։ Թուրքիայի կազմի մեջ է մտնում նաև հնագույն քաղաքներից Անտիոքը հուն․՝ Ἀντιόχεια, ասորերեն՝ ܐܢܛܝܘܟܝܐ), որն այժմ վերանվանվել է Անթաքյա (թուրք.՝ Antakya), որը Սիրիայից, Ալեքսանդրետի շրջանի հետ 1923 թվականին Ֆրանսիան բռնակցել էր Թուրքիային։

Հայկական պետականության առաջացումը Կիլիկիայում

Անիի Բագրատունյաց թագավորու­թյան անկումից (1045) մի քանի տասնա­մյակ անց հայ ժողովուրդը նոր պետակա­նություն է կերտել Փոքր Ասիայի հարավ-արևելքում’ Միջերկրական ծովի հյուսիս-արևելյան մեր­ձափնյա երկրամասում’ Կիլիկիայում: Պե­տությունն ապրել է զարգացման երկու փուլ’ Մեծ իշխանապետության (1080-1198) և թագավորւթյան (1198-1375):Կիլիկիան գտնվում է Փոքր Ասիայի հարավարևելյան մասում։ Կիլիկիայի Բնակլիմայական պայմաններով բաժանվում է երեք խոշոր հատվածների՝ Լեռնային Կիլիկիա, Դաշտային Կիլիկիա և Բլրոտ Կիլիկիա։«Կիլիկիա» անվանումն առաջին անգամ հանդիպում է աքքադական արձանագրություններում՝ Hilakku ձևով։ Ոմանք ենթադրում են, որ «Կիլիկիա» անվանումն առաջացել է եբրայերեն ֆելկիմ, ֆաչեկ կամ հունարեն կալիս, կալիկա ― «քարքարոտ» բառերից։ Հայերի մոտ Կիլիկիան հայտնի է եղել Սիսուան անունով:X դ-ում Կիլիկիայում հայ բնակչու­թյունն այնքան է ստվարացել, որ Հայոց կաթողիկոս Խաչիկ Ա Արշարունին (973-992) այնտեղ ստեղծել է հայկական նոր եպիսկոպոսություններ: Հայերի համար Կիլիկիայում բարենպաստ պայմաններ են ստեղծվել, երբ Բյուգանդական կայսրությունը Մանազկերտի ճակատամարտում (1071) պարտություն է կրել սելջուկ թուրքերից: 1042-80-ին Դաշտային Կիլիկիայի կառա­վարիչը կայսրության նշանակած Վասպուրականի իշխաններից Ապլղարիպ Արծրունին էր: XI դ-ի 2-րդ կեսին Լամբրոն բերդաքաղաքին ու շրջակա տարածքին տիրել է Ապլղարիպի փեսան’ գանձակեցի իշխան Օշինը, Պապեռոն բերդաքաղա­քին ու շրջակայքին’ Նաթանայելյանները (Նատալինյաններ), Քարուտ Կիլիկիային’ իշխան Խաչատուրը, Կիլիկիայի արևեյան շրջաններին’ Փիլարտոս Վարաժնունին: Վերջինիս իշխանության փլատակների վրա ձևավորվել է Գող Վասիլի (Կամսարականների իշխանատոհմից) իշխանու­թյունը (գոյատևել է մինչև 1112-ը): Են­թադրվում է, որ «Գող» մականունը նա ստացել է ռազմական հաջող գործողություննե­րում խորամանկության համար: XII դ. սկզբին հայկական իշխանություններից շատերը կործանվել են խաչակիր ասպետների ձեռքով:

Կիլիկյան Հայաստանի թագավորության հռչակում և ամրապնդում:

Իշխանության հիմքը դրվել է 1080 թվականին Բագրատունիների շառավիղ՝ Ռուբինյանների կողմից։ Մայրաքաղաքը սկզբնապես Տարսոնն էր, հետագայում Ադանան և վերջ ի վերջո Սիսը: Կիլիկյան Հայաստանը մեծ օգնություն է ցուցաբերել Խաչակրաց արշավանքների մասնակիցներին և որոշ ժամանակ միակ քրիստոնյա պետությունն էր ամբողջ Մերձավոր Արևելքում: Իզուր չէ, որ նրան երբեմն անվանում էին «քրիստոնյա կղզի իսլամի ծովում»: Քանի որ Մեծ Հայքը գտնվում էր օտարների իշխանության տակ, ապա կաթողիկոսի նստավայրը տեղափոխվեց Կիլիկիա և հաստատվեց Հռոմկլա քաղաքում։ 1198 թվականին Լևոն Բ Մեծագործի թագադրումով Կիլիկյան Հայաստանը վերածվեց Կիլիկիայի հայկական թագավորության[4]: 1226 թվականին գահն անցավ Ռուբինյանների մրցակիցներին՝ Հեթումյաններին: Քանի որ մոնղոլները նվաճել էին ահռելի տարածքներ և հասել Կիլիկիայի սահմաններին Հեթում Ա արքան որոշեց չպատերազմել նրանց հետ, այլ համագործակցել ընդդեմ ընդհանուր մուսուլման թշնամիների, հատկապես՝ մամլուքների դեմ։ 13-14-րդ դարերում մոնղոլներն ընդունեցին իսլամ, խաչակրաց պետությունները վերացան՝ թողնելով Կիլիկյան Հայաստանը միայնակ ընդդեմ մամլուքների։ Մի քանի արշավանքներից հետո մամլուքները 1375 թվականին գրավեցին մայրաքաղաք Սիսը: Սակայն լեռներում դեռևս մնում էին կիսանկախ հայ իշխաններ, որոնց տիրույթները վերջնականապես զավթվեցին օսմանյան-թուրքերի կողմից 1515 թվականին։

Կիլիկյան Հայաստանի և արևմտյան Եվրոպայի երկրների միջև հաստատվեցին ռազմական և տնտեսական կապեր, ինչի շնորհիվ Կիլիկիա ներմուծվեցին ասպետությունը, հագուստների նոր ոճեր, ֆրանսերեն բառեր և տիտղոսներ։ Իսկ հասարակարգը վերածվեց ավատատիրականի։ Խաչակիրներն իրենք շատ բաներ վերցրեցին հայերից, ինչպես օրինակ աշտարակների կառուցումը և եկեղեցաշինության որոշ տարրեր։ Կիլիկյան Հայաստանն ուներ հզոր տնտեսություն, որի վառ ապացույցն է այն ժամանակվա մեծագույն նավահանգիստներից մեկը՝ Այասը, որտեղով անցել է նաև հայտնի ճանապարհորդ Մարկո Պոլոն:

Լևոն Բ

Լևոն Բ-ն քաղաքական գործիչ է ու զորավար, Կիլիկիայի հայկական պետության իշխանապետը (Մեծ պարոն, 1187–98  թթ.) և թագավորը (1198–1219 թթ.): Անվանել են Մեծագործ, Բարեպաշտ,  Մեծահաղթ,  Բազմահաղթ պատվանուններով:Լևոն Բ-ն Ռուբինյանների իշխանական տոհմից էր՝ Ստեփանեի կրտսեր որդին: Հաջորդել է եղբորը՝ Ռուբեն Գ-ին (1175–87 թթ.): Եղել է երկրի կարևոր բերդի՝ Կապանի տերը, աջակցել է եղբորը` պաշտպանելու և կառավարելու պետությունը: 1185 թ-ին` Ռուբեն Գ-ի գերությունից հետո, երկրի իշխանությունը կենտրոնացրել է իր ձեռքում: 1187 թ-ին փրկագնել է եղբորը, որը գահը կամովին հանձնել է նրան, իսկ ինքը դարձել կրոնավոր: 1187 թ-ի մայիսին Ռավին դաշտում (Սսի մոտ) ջախջախել է Կիլիկիա ներխուժած Իկոնիայի թուրքմեն հրոսակներին, ազատագրել հայաբնակ մի քանի շրջան՝ ներառյալ Պռականա բերդը: 1187 թ-ին հաղթել և  իրենից կախման մեջ է գցել Հալեպի և Դամասկոսի սուլթանին: Եգիպտոսի սուլթանության դեմ Խաչակրաց երրորդ արշավանքի (1189–92 թթ.) ժամանակ խաչակիրներին օգնելու խոստման դիմաց Հռոմեական սրբազան կայսրության (Գերմանիա) Հենրիկոս VI կայսրը պարտավորվել է Լևոնին ճանաչել Հայոց թագավոր: Գրեթե միաժամանակ թագ ստանալով Հենրիկոս VI և Բյուզանդիայի Ալեքսոս III Անգելոս կայսրերից՝ Լևոն Բ-ն թագադրվել է Սուրբ Ծննդյան օրը՝ Տարսոն քաղաքի Սբ Սոփիա մայր տաճարում: Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Զ Ապիրատը՝ հայկական ծեսով, իսկ Հռոմեական սրբազան կայսրության և Հռոմի պապի ներկայացուցիչ Մայնցի արքեպիսկոպոս Կոնրադ Վիտելբախը լատինական ծեսով Լևոն Բ-ին օծել են «Թագավոր ամենայն Հայոց և Կիլիկիայի նահանգի ու Իսավրիայի»: Պատմագիրները Լևոն Բ-ի թագադրությունը գնահատել են որպես քաղաքական մեծագույն իրադարձություն՝ Հայոց կործանված թագավորության վերականգնում: Ձգտելով ստեղծել կենտրոնացված և անսահմանափակ միապետություն՝ Լևոն Բ-ն հնազանդեցրել է կիսանկախ ու անջատամետ որոշ ավատատեր իշխանների (մասնավորապես Հեթումյաններին): Նոր դաշնակիցներ ձեռք բերելու նպատակով խնամիական կապեր է հաստատել մերձակա քրիստոնեական պետությունների (Նիկիա, Կիպրոս, Երուսաղեմ և այլն)  արքայատների հետ:Լևոն Բ-ն հետևողականորեն պայքարել է Անտիոքի գահաժառանգության համար: Վերջինիս թագավոր Ռայմունդի մահից (1197/98 թթ.) հետո նրա նորածին որդուն՝ գահաժառանգ Ռուբեն Ռայմունդին, որդեգրել և հռչակել է Հայոց գահաժառանգ: 1203 թ-ին գրավել է Անտիոքը, որի գահը հափշտակել էր Ռայմունդի կրտսեր եղբայրը՝ Տրիպոլսի դուքս Բոհեմուդ Միակնանին, երկրից վտարել է ինքնակոչին աջակցած Տաճարական ուխտի ասպետներին, պատանի Ռայմունդին կարգել դուքս, 1210 թ-ին Գերմանիայի կայսեր և Հռոմի պապի միջոցով վերահաստատել նրա գահակալական իրավունքը: 1219 թ-ին, երբ Ռուբեն Ռայմունդը հերթական անգամ կորցրել էր Անտիոքը, Լևոն Բ-ն նրան զրկել է գահակալական իրավունքից և Հայոց գահաժառանգ կարգել իր մանկահասակ դուստր Զաբելին (Հայոց թագուհի՝ 1222–52 թթ-ին):Լևոն Բ-ն հետևողականորեն պայքարել է Անտիոքի գահաժառանգության համար: Վերջինիս թագավոր Ռայմունդի մահից (1197/98 թթ.) հետո նրա նորածին որդուն՝ գահաժառանգ Ռուբեն Ռայմունդին, որդեգրել և հռչակել է Հայոց գահաժառանգ: 1203 թ-ին գրավել է Անտիոքը, որի գահը հափշտակել էր Ռայմունդի կրտսեր եղբայրը՝ Տրիպոլսի դուքս Բոհեմուդ Միակնանին, երկրից վտարել է ինքնակոչին աջակցած Տաճարական ուխտի ասպետներին, պատանի Ռայմունդին կարգել դուքս, 1210 թ-ին Գերմանիայի կայսեր և Հռոմի պապի միջոցով վերահաստատել նրա գահակալական իրավունքը: 1219 թ-ին, երբ Ռուբեն Ռայմունդը հերթական անգամ կորցրել էր Անտիոքը, Լևոն Բ-ն նրան զրկել է գահակալական իրավունքից և Հայոց գահաժառանգ կարգել իր մանկահասակ դուստր Զաբելին (Հայոց թագուհի՝ 1222–52 թթ-ին):Լևոն Բ-ի օրոք Կիլիկիայի հայկական թագավորության սահմանները տարածվել են Միջերկրական ծովից մինչև Տավրոսի և Անտիտավրոսի լեռները: Նրա գերիշխանության տակ էին նաև Պամփիլիան, Իսավրիան, Լիկայոնիան, Կադառնիան, Գերմանիկեն: Լևոն Բ-ի հրամանով  վերաշինվել են հին վանքերն ու բերդերը և կառուցվել նորերը: Նա ստեղծել է մշտական հզոր բանակ, հաստատել ռազմական ուսուցման որոշակի կարգ ու կանոն, կանոնավորել արքունի գործակալությունները, բարեկարգել տնտեսական կյանքը, առևտրական արտոնյալ պայմանագրեր կնքել (1211, 1212 թթ.) Վենետիկի, Պիզայի, Ջենովայի և վաճառաշահ այլ քաղաքների ու երկրների հետ, կազմակերպել առևտրական նավատորմիղ, բացել վարժարաններ, դպրատներ (ուսուցումը՝ հայերեն և օտար լեզուներով):  Լևոն Բ-ի մարմինն ամփոփվել է Սսում, իսկ սիրտը՝ իր կառուցած Ակների վանքում (Ցախուտ և Բարձրբերդ գավառների սահմանագլխին):

Զաբել թագուհի

Զաբել, Զապել (ծնվել է 1215թ-ին Սիսում — 1252, թաղվել է Դրազարկում), Կիլիկիայի հայոց թագուհի 1222-ից։ Լևոն Բ-ի դուստրը։ Հոր կամքով կարգվել է գահաժառանգ, իսկ նրա խնամակալ է դարձել Կոստանդին Գունդստաբլը։ Լևոև Բ-ի մահից հետո Կիլիկիայի իշխանները 1222-ին Զապելին կնության են տվել Անտիոքի դքսության գահաժառանգ Ֆիլիպին՝ վերջինիս հանձնելով հայկական գահը։ Լատինամետ քաղաքականության համար 1225-ին Կոստանդինը Ֆիլիպին տապալել և մահապատժի է ենթարկել, իսկ 1226-ին Զապելին ամուսնացրել իր որդու՝ տասներեքամյա Հեթումի (Հեթում Ա) հետ և վերջինիս հռչակել Հայոց թագավոր։ Զապելը հմուտ է եղել ուսման ն գիտության մեջ, նպաստել շինարարական աշխատանքներին, 1238-ին հովանավորել է Անդուլ մենաստանի վերակառուցումը, Ասում կառուցել Կաթողիկե և Ս. Մարինե եկեղեցիները, 1241-ին հիմնել հիվանդանոց։ Պահպանվել են Զապելի և Հեթում Ա-ի պատկերներով դրամներ։

Letter

Choose one of the letters and answer back

… Summer is coming and I want to look my best: healthy, energetic and physically fit. So I’m trying to eat plain, simply cooked natural food, have enough sleep at night and I have recently joined our local fitness club. Do you do anything special to stay healthy? What makes people healthy and strong? What do you think about a healthy lifestyle?
By the way, I’m going to spend a month at the seaside this summer…

Hi,dear.I agree with you,i like beautiful and healthy physical form.Its such an aesthetic for me. But i’d like to have a good form all year.I like a balance in food.So, i prefer to cook by myself and i’d like physical exercises. I go for a walk every day with my dog ,we like to run together,it’s always funny)) So i advice you be in balance with yourself and everything will be ok)))
With love, your friend Armine

Listening

https://test-english.com/listening/b1/halloween-history/

Check your answers:

1For the Celts, 31st October was…

  • a. the last day of the year.correct
  • b. a day to be with their families.
  • c. the day they celebrated their music festival.

2That day, the villagers lit big bonfires…

  • a. to communicate with the spirits from the spirit world.
  • b. to attract ghosts.
  • c. to send the ghosts back to their world.correct

3All Saints Day…

  • a. appeared after the Catholic Church had eliminated Samhain (the Celtic celebration).
  • b. was used to transform Samhain into a catholic celebration.correct
  • c. was used to eliminate the belief in reincarnation.

4When the Irish arrived in America, they…

  • a. introduced Halloween there for the first time.correct
  • b. changed the way Halloween was celebrated.
  • c. invented some new traditions, such as bobbing the apple or playing tricks.

5The children wore masks…

  • a. to scare people.
  • b. to pretend they were ghosts.
  • c. to hide their identity.

6The neirhgbours gave candy to the youngsters…

  • a. so that they didn’t vandalise their houses.correct
  • b. in exchange for help with the cleaning.
  • c. because they were poor

Irene’s Sister

This is a story of 19 —, the year that the schools did not open on time, the year that plague descended and caught us as terrified and as defenceless as though we were inhabitants in some medieval city faced with a new and terrible sickness.

I was a child at that time. My friends and I did not understand. We asked questions but the grown-ups were as confused and as frightened as ourselves. “It’s infantile paralysis,” they told us. “It kills you or else it leaves you crippled forever. Don’t go too close to anybody and don’t touch any­thing that a strange child has handled.”

Fear held us so completely that we forgot how to laugh or to play. I can remember lying in bed at night waiting for the disease to strike at me. I had no idea what form it might take and I lay very quietly praying that when next I wished to move my legs or arms I would be able to do so as I had always done in the past.

There was one among us, however, who had no fear of the terrible plague. That girl was Irene Crane. In my mind’s eye I can still see her as she was back there in those difficult days. She was a yellow-haired child with a happy ring to her laughter and the greatest capacity for fun of anyone I’ve ever known. She was the school beauty, popular with teach­ers and pupils alike and if she was not the most intelligent of our group that was easily forgiven for one does not ex­pect to find genius in a flower.

Irene had a sister who was a year younger. Her mother called her Caroline, but outside the house she was known simply as Irene’s sister. It was natural for her to be Irene’s sister just as it was natural for us to be a nameless group of girls known as Irene’s friends. Irene was the center of our small world and we revolved about her brilliance and asked for no recognition for ourselves. Irene’s sister, conscious of her inability to compete with the beauty and enhancing manner of Irene, was perfectly content to be only a pale reflection of our yellow-haired commander.

Only once were we unable to think with Irene. That was when she said: “I’m not scared of that infantile paralysis. We won’t get it. You’ll see. None of us will.”

We were ashamed of our fears but there they were just the same.

I can remember the day that we all went over to Ginny Smith’s house for games and light refreshments. For our health’s sake, the grown-ups looked upon the party with some doubts, but for the good of our morale they consented.

“After all,” they said to one another, “it’s the same group of girls who see each other almost every day anyway. It’ll be all right.”

“It’s the same group except for Irene’s sister.” She hadn’t been invited because she was not in our grade at school and Ginny Smith hadn’t known that Irene had a sister.

“It doesn’t matter,” Irene said. “Caroline isn’t feeling well. She has an upset stomach, I guess.”

The games were fun, the food was wonderful, we thought. It had been a beautiful day in which we all seemed to forget for a while that something strange and terrible walked everywhere about us beyond the pleasant comfort of Ginny Smith’s house. We were just collecting our hats and coats, ready to leave, and thanking Ginny for a lovely day when the phone rang.

I can still see Ginny Smith’s mother as she stood talking on that phone. I can see the look of horror that appeared upon her face. I can still see the tears that were in her eyes when she hung up the receiver and turned to face us.

“Irene,” she said in a choked voice, “that was your mother. Your sister has infantile paralysis. You can’t go home. You’ll have to stay here.” There was a horrible pause. Then, “It’s too late for us to be afraid of you, child. You’ve been here all day.”

We went away without touching Irene, some of us with­out speaking to her. The plague had reached out and struck at us. We hurried home afraid of each other, ashamed of our fear and unable to keep back the thought that tomorrow we would all be attacked by death or lameness.

Irene stayed with the Smiths’, I suppose. I don’t know. I hurried home and wrote at once to my father. It must have been an emotional, crazy little letter in which I begged him to come and get me and take me to safety somewhere, anywhere. I did not know that the plague was widespread. I thought it was just in our town. Anyway my father came and took me away. I went happily, thankfully, but I did not know as I went that it would be fifteen years before I ever saw that town again.

I was a woman when I returned to visit and the first night I was back I was surprised to find that my hostess’s living room was decorated as though for a party.

“Just the old group,” she explained, “and their husbands. You remember Ginny Smith, Lila Day, the Crane girls and that group.”

A strange feeling of terror ran through me at the mention of the Crane girls. I was a child again frightened before a terrible mysterious force that wanted to kill me.

“I remember them all,” I said. “How are the Crane girls?” “The same as ever, just exactly the same. One popular and one a complete failure.”

“It’s cruel to say that,” I protested. “Caroline had paral­ysis. How can you expect her to be—”

“But it’s Irene who’s the failure. She’s silly. Remember how she used to laugh and play jokes all the time? She’s still the same, but now everything she says sounds a little silly. But you can’t invite Caroline without inviting Irene so we-”

“But is Caroline well?”

“Of course she is. She had good care and good sense used on her and she’s as fine as anyone. A lot finer, I guess. She went through so much pain and suffering that she has more depth and understanding than most people. She’s so strong and dependable. Of course she thanks her doctor and her nurse and her mother for everything and they say that it was Caroline’s patience and courage that helped them to help her. Wait till you see her. She’s—”

It was at that moment that the doorbell rang and that my hostess’s mother, who was looking out of an upstairs win­dow, called to us. I’ll never forget her words. She called, “Daughter, go to the door. It’s Caroline’s sister.”

My hostess looked at me and laughed. “What did I tell you?” she said.

Answer the question and do the ex-es

Of what “plague” is the author speaking in this story?

2. Why was Irene Crane so popular as a child?
She was popular,because she was so beautiful and brave,She got ruled everyone.

3. Why was Irene’s sister Caroline always referred to, out­side of her home, simply as Irene’s sister?
Caroline was just like Irenes shadow,Irene was main .

4. Was Irene’s sister jealous of Irene’s popularity or was she content to be only a “pale reflection” of her more popular sister?
Irene’s sister, conscious of her inability to compete with the beauty and enhancing manner of Irene, was perfectly content to be only a pale reflection of our yellow-haired commander.

5. Why did the grown-ups look with some doubts upon the party at Ginny Smith’s house?
Because they hear about Caroline’s illness

6. Why hadn’t Irene’s sister been invited to this party?
Because she did not study at their school and Ginny Smith hadn’t known that Irene had a sister.

7. Just as the girls were leaving the party, what sad mes­sage did Mrs. Smith receive by phone?
Iren’s mom called and said ,that Iren’s sister had infantile paralysis. 

8. Why did the author write to her father asking him to take her away from this town?
Because she was afraid of illness

9. When, finally, did she return to this town?
She was woman,when he come back to the town

10. What changes had occurred in the Crane girls in the meantime?
Irene became a shy and silly girl,Caronile had changed her illness,she became very strong woman

Vocabulary and Idiom Review

A. Match the word in the left-hand column with its OPPOSITE in the right-hand column:

1. popular ___________unpopular

2. happy ___________ sad

3. late ___________ early

4. strong ___________ weak

5. upstairs ___________ downstairs

6. true ___________ false

7. lower ___________ higher

8. hard ___________ soft

9. lost ___________ found

10. dirty ___________ clean

Use the following expressions in sentences of your own:

1. be known as-She was known as the prettiest girl in the school
2in the past -What happened to this girl in the past
3be ashamed of-This little girl is ashamed of dirty t-shirt
4for the good of -The lie was good for that moment
5hang up -He already hanged up and say everything
6after all-After all she was obsessed of everything
7all day-She stayed at home all day

Պահանջարկ

Պահանջարկ, ապրանքների ու ծառայությունների այն քանակն է, որը գնորդները ցանկանում են գնել տվյալ պահին, տվյալ գնով։ Պահանջարկի չափերը որոշվում են գնորդների վճարունակ հնարավորություններով, այսինքն՝ դրամական միջոցների այն գումարով, որով պետք է ապրանքներ գնվեն։ Տարբերում են բնակչության կամ անձնական (անհատական) և արտադրողների կամ արտադրական (արտադրողական)։ Պահանջարկի առաջին օբյեկտ են ժողովրդական սպառման ապրանքներն ու անձնական սպառման համար օգտագործվող ծառայությունները, երկրորդի՝ արտադրողական սպառման պրոցեսում կիրառվող արտադրության միջոցները։ Պահանջարկի մեծությունը պայմանավորված է գնով։ Այդ մեծության վրա ազդում են գնային և ոչ գնային գործոններ։ Պահանջարկը հասարակության ամբողջ պահանջմունքը չէ, այլ միայն բավարարման ենթակա, դրամական միջոցներով ապահովված ապրանքային զանգվածի պահանջմունքը։ Պահանջարկի մեծության միջև գործում է հակադարձ կամ բացասական կապ, այս հակադարձ կապն անվանվում է պահանջարկի օրենք։

Առաջարկի և պահանջարկի օրենքը տնտեսագիտության վերլուծությունների մեջ կիրառվում է որպես ինֆլյացիան, բիզնեսի գործընթացները, հարկերի ազդեցությունը գնահատելու գործիք: Ցանկացած ապրանքի պահանջարկը սովորաբար կախված է գնից: Իհարկե կան նաև այլ գործոններ, որոնք ազդում են ապրանքի պահանջարկի ձևավորման վրա, բայց քանի որ գները շուկայական տնտեսության պայմաններում ունեն որոշիչ դեր և առանցքային տեղ են զբաղեցնում, պետք է քննարկել՝ ինչպես են գներն ազդում պահանջարկի ձևավորման վրա:

Ցանկացած գնի պարագայում շուկայական տնտեսության պայմաններում ձևավորվում է որոշակի քանակի պահանջարկ, և այս գների և պահանջարկների տարբեր համակցությունների խմբավորումը ձևավորում է մի կոր, որը կոչվում է պահանջարկի կոր: Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է որոշակի ժամանակահատվածի ընթացքում փոխվում ապրանքի պահանջարկը դրա գնի փոփոխման համընթաց՝ պահանջարկի վրա ազդող այլ գործոնները հաստատուն պահելու պարագայում:

Ապրանքի գնի փոփոխությունը բերում է պահանջարկի կորի երկայնքով պահանջված քանակի փոփոխության: Այլ փոփոխականների փոփոխությամբ պայմանավորված պահանջարկի մեծության փոփոխությունն առաջացնում է պահանջարկի կորի տեղաշարժ:
Պահանջարկի կորը տեղաշարժող գործոններից են, օրինակ, սպառողների եկամուտները: Երբ սպառողները սկսում են ավելի շատ եկամուտ ունենալ, նրանց մոտ ավել փող է հայտնվում, և ենթադրվում է, որ տվյալ ապրանքի պահանջարկը սկսում է աճել: Երբ մարդիկ սկսում են ավելի շատ սպառել տվյալ ապրանքը, կորը տեղաշարժվում է դեպի աջ:

Ապրանքի պահանջարկի ձևավորման վրա ազդող հաջորդ գործոնը բնակչության թիվն է: Բնակչության թվի աճի դեպքում ենթադրվում է, որ աճում է նաև ապրանքի պահանջարկը, ինչը ևս նպաստում է գծապատկերի մեջ կորի՝ դեպի աջ տեղաշարժվելուն:

Ապրանքի գնի փոփոխությունը բերում է առաջարկի կորի երկայնքով պահանջված քանակի փոփոխության: Այլ փոփոխականների փոփոխությամբ պայմանավորված առաջարկի մեծության փոփոխությունն առաջացնում է առաջարկի կորի տեղաշարժ:

Ազատ շուկայի պայմաններում ապրանքների գները և քանակը որոշվում են առաջարկի և պահանջարկի կորերի հատմամբ: Պակասորդն առաջարկի նկատմամբ պահանջարկի մեծ լինելն է: Երբ պակասորդ կա, սպառողները չեն կարողանում տվյալ պահի գնով իրենց ցանկացած քանակով ապրանքներ գնել: Ավելցուկը պահանջարկի նկատմամբ առաջարկի ավելի մեծ լինելն է: Երբ ավելցուկ կա, արտադրողները չեն կարողանում տվյալ պահի գնով վաճառել իրենց ցանկացած քանակով ապրանքներ: Հավասարակշռությունը մի վիճակ է, երբ չկան փոփոխության բերող արտաքին գործոններ: