Քաղաքական բռնություն

Քաղաքական բռնությունը քաղաքական ճնշման ձևերից մեկն է՝ մարդկանց վիճակի վատթարացման գիտակցած տեսքով, որն իրականացվում է անհիմն պատճառներով պատժի տեսքով, օրինակ՝ գնդակահարման միջոցով։

Ըստ որոշ հաշվարկների՝ 1930-ական թվականներին Հայաստանում բռնության են ենթարկվել շուրջ 15000, որոնցից մեկ երրորդը՝ 5000 հոգի գնդակահարվել են։

Ներկայցնել որևէ քաղաքական գործչի,մտավորականի,հասարակական անձի ով զոհ է դարձել բռնաճնշումների ժամանակ:

Բացի ընդիմադիր մտավորականության, բռնաճնշումների էին ենթարկվում նաև պետական գործիչները։ Օրինակ՝ այդպիսի ճակատագրի արժանացավ Աղասի Խանջյանը, ով 1930-1936 թթ․ Հայաստանի կենտկոմի առաջին քարտուղարն էր։ 1932 թվականին Խանջյանի դեմ ազգայնականության մեղադրանք է առաջադրում, քանի որ մեկ տարի առաջ նա դեմ էր արտահայտվել Ստալինի որոշմանը, ըստ որի Բերիան նշանակվում է Անդրկովկասի մարզկոմի առաջին քարտուղար։

Ըստ պաշտոնական վարկածի, որը հրապարակել է Անդրկովկասյան տարածքային կոմիտեն հուլիսի 11-ին՝ Խանջյանը ինքնասպանություն է գործել Թբիլիսի գործուղման ժամանակ սեփական քաղաքական սխալներից ճնշված։ 

Ըստ ձեզ ինչն էր ստիպոիմ ԽՍՀՄ ղեկավարությանը գնալ նման քաղաքականության ճանապարհով:

Քանի որ Սովետական միության կազմավորման առաջին տարիներին որոշ հանրապետությունները չնայած նրան որ արդեն «սովետականացվել» էին, դեռ կար ընդիմադիր զանգված, որոնք համաձայն չէին նոր հաստատված ռեժիմի հետ։ Հիմնականում այդ ընդիմադիր զանգվածների շարքերում էին մշակույթային, հոգևոր և քաղաքական մտավորականություններն էր, որոնք մեծ վտանգ էին ներկայացնում այն ժամանակ դեռ չկայացած Սովետական միության համար։ 

Ստալինյան բռնաճնշումները Հայաստանում

1920-1950-ականներին Հայկական ԽՍՀ-ում տեղի ունեցած քաղաքական զանգվածային բռնաճնշումներ, որոնք ընդգրկել են Հայաստանի ողջ բնակչությունը, այդ թվում հանրապետության ղեկավարներին, հոգևորականությանը, մտավորականությանը և ունևոր գյուղացիներին։ Բռնաճնշումները ընդգրկում էին հակահեղափոխական գործունեության, լրտեսության, հակախորհրդային քարոզչության կասկածանքով մարդկանց հետապդնումները, ինչպես նաև գույքի պետականացմանը, բնակչության բռնի տեղահանմանը խոչընդոտող կուլակների հետապնդումները։

Բռնաճնշումները, որոնք գագաթնակետին էին հասել 1936-1938 թվականներին (Մեծ տեռոր կամ եժովշչինա), իրականացվում էին ՆԳԺԿ մարմինների մասնակցությամբ` համաձայն վերադաս մարմինների հրահանգների։

այաստանում ստալինյան բռնաճնշումների ամբողջական ուսումնասիրությունը հնարավոր դարձավ 1990-ականների սկզբներին ՀՀ ԱԱՆ արխիվը բացելուց հետո։ Այն կատարվեց նորանկախ Հայաստանի Հանրապետության Պետական անվտանգության կոմիտեի առաջին նախագահ Հուսիկ Հարությունյանի օրոք (ով 1949 թվականի հունիսի 14-ին ընտանիքի անդամների հետ աքսորվել էր Հայաստանից)։ Այդ աշխատանքներն առավել ակտիվացան ՀՀ ԱԱ նախարար Սերժ Սարգսյանի ղեկավարման տարիներին, ում պապը 1937 Մեծ տեռորի զոհերից էր։ Մասնավորապես, հրապարակվեցին բազում հոդվածներ, տպագրվեցին գրքեր, նկարահանվեցին փաստագրական ֆիլմեր և այլն[1]։

Սանձազերծված ստալինյան բռնաճնշումների ուսումնասիրությունը Հայաստանում փաստացի սկսվել է 1990-ականների սկզբներին, երբ բացվել է ՀՀ Ազգային անվտանգության նախարարության համապատասխան արխիվը։ Այդ տարիներին եղան բռնության ենթարկված բազմաթիվ անձանց մասին հրապարակումներ (Հր. Ավետիսյանի, Ա. Վիրաբյանի, Ա. Սաքանյանի, Ա. Հովհաննիսյանի, Կ. Խալատովայի, Ստ. Ղարիբջանյանի, Դ. Գասպարյանի և այլոց հոդվածները), սակայն երևույթն ամբողջությամբ այդպես էլ չներկայացվեց։ Հրապարակվել են նաև այդ ժամանակաշրջանի Հայ առաքելական եկեղեցուն վերաբերվող արժեքավոր փաստաթղթեր։

1937-1938 Մեծ տեռորը Հայաստանում

1920-ականների ԽՍՀՄ ներքաղաքական կյանքի հիմնական հետևանքներ էր Լև Տրոցկու վտարումը երկրից և տրոցկիզմի ջախջախումը։ Սակայն մենատիրական իշխանության գնացող Ստալինը այլևս կանգ չէր առնում։ Նա, օգտագործելով անգամ երկրի տնտեսական ծանր վիճակը իր նպատակներին հասնելու համար, արդեն 1929 թվականի վերջին և հատկապես 1930-ականների սկզբներին համատարած կոլեկտիվացման ծրագրի իրագործմանը զուգահեռ իրագործեց առաջին զանգվածային բռնությունները երկրում։ Տնտեսական խնդիրները վարչարարական միջոցներով լուծելուն զոհ գնացին հարյուր հազարավոր մարդիկ, միաժամանակ տեղի էին ունենում առաջին քաղաքական դատավարությունները, որոնցով, մեկը մյուսի հետևից Ստալինը ասպարեզից հեռացնում էր իր հնարավոր քաղաքական մրցակիցներին։

Հասկանալի պատճառներով 1930-ականներին Հայաստանում կատարված իրադարձությունները դեռևս ըստ հարկի ուսումնասիրված չեն։ Առաջին հերթին այն պատճառով, որ խորհրդային բռնատիրական տարիներին փակ էին տվյալ ժամանակահատվածին վերաբերվող բազմաթիվ արխիվային փաստաթղթերը։ Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից ի վեր շատ արխիվներ (ՀՀ ԱԱՆ-ի, ՆԳՆ-ի, ՀՔԿՓԿՊԱ-ի և ՊԿՊԱ-ի նախկինում գաղտնի արխիվները), որոնք հնարավորություն են տալիս հանգամանորեն և հիմնավոր լուսաբանել Հայաստանի նորագույն պատմությոան այդ ժամանակահատվածը։

Զոհերի թիվը
1930-ականների սկզբին ԽՍՀՄ-ում, ինչպես նաև խորհրդային ռուսական լծի տակ գտնվող Հայաստանում, ծավալվեց համատարած կոլեկտիվացման շարժումը, որի ընթացքում էլ ծայր առան զագնվածային բռնությունները։ Դրանք, որոշ ընդմիջումից հետո, առավել լայն և դաժան բնույթ ստացան 1937-1938 թվականներին, ստանալով Մեծ տեռոր անվանումը, երբ վերջնականապես ձևավորվեց Ստալինի մենատիրական համակարգը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ԽՍՀՄ-ում 1930-ականների բռնաճնշումների քանակի գնահատականը չափազանց տարբեր է, սակայն ըստ վերջին տարիների հրապարակումների, որոնք հենվում են արխիվային տվյալների վրա, այդ թիվը հասնում է 6-7 միլիոն մարդ

Գործնական աշխատանք

Լեզուն հասարակական կարևոր իրողություն է, որն ունի հաղորդման, արտահայտման, ճանաչողական գործառույթներ։ Գիտնականները միշտ էլ ուսումնասիրել են լեզուն, բացահայտել նրա տարբեր հատկանիշները։ Պատմական տարբեր
շրջաններում լեզուն տարբեր մոտեցումներով է ուսումնասիրվել։ Հնում լեզուներն
ուսումնասիրում էին առանձին-առանձին՝ իրենց կառուցվածքային տարբեր հատկանիշներով։ Սակայն ուսումնասիրությունների ընթացքում ի վերջո պարզ դարձավ, որ տարբեր լեզուների միջև կան մի շարք նմանություններ, և 19-րդ դարի
սկզբին Եվրոպայում ձևավորվեց համեմատական լեզվաբանության տեսությունը։
Գիտնականներն ապացուցեցին, որ նախկին քիչ թվով լեզուներից հետագայում
առաջացել են նորերը։ Այս հիմունքով առանձնացվեցին մայր լեզուները և նրանց
ճյուղավորումները։ Մայր լեզուն իր ճյուղավորումներով կազմում է լեզվաընտանիք, օրինակ՝ հնդեվրոպական, իբերակովկասյան, ֆիննաուգրական և այլն։
19-րդ դարում, երբ դեռ նոր էր հիմնադրվել համեմատական լեզվաբանությունը, եվրոպացի շատ լեզվաբաններ (Հ. Պետերման, Ֆ. Վինդիշման, Ֆ. Բոպպ, Ֆ.
Մյուլլեր և այլք) հայերենը համարեցին հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի իրանական ճյուղի լեզու։ 1875թ. լույս տեսավ գերմանացի նշանավոր լեզվաբան Հայնրիխ
Հյուբշմանի «Հայերենի դիրքը հնդեվրոպական լեզուների մեջ» հոդվածը, որով նա
ապացուցում էր, որ հայերենը, թեև մտնում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի
մեջ, սակայն առանձին ճյուղ է և սերում է հենց մայր լեզվից։
Կենդանի լեզուները հասարակական կյանքի զարգացմանը զուգընթաց զարգանում ու փոփոխվում են։ Ուսումնասիրողները լեզուների զարգացման ընթացքը
սովորաբար բաժանում են փուլերի։ 5-րդ դարից, այսինքն՝ այբուբենի ստեղծումից
հետո հայերենն անցել է զարգացման երեք շրջան՝ գրաբար (5-11-րդ դդ.), միջին
հայերեն հայերեն (12-16-րդ դդ.) և աշխարհաբար (17-րդ դ. մինչև մեր օրերը)։
Աշխարհաբարն իր զարգացման ընթացքում երկփեղկվեց, և այսօր կա երկու գրական լեզու՝ արևելահայերեն և արևմտահայերեն։Արևելահայերենն ու արևմտահայերենը իրարից տարբերվում են հնչյունական, բառային և քերականական որոշ հատկանիշներով։ Արևմտահայերենում տեղի է ունենում որոշ խուլերի ձայնեղացում (պ, կ, տ, ծ, ճ հնչյուններն արտասանվում են բ, գ, դ, ձ, ջ) և ձայնեղների շնչեղ խլացում (բ, գ, դ, ձ, ջ հնչյուններն արտասանվում են փ, ք, թ, ց, չ) , արևմտահայերենը չունի ներգոյական հոլով, բացառականըարևելահայերենում կազմվում է –ից վերջավորությամբ (օրինակ՝ քաղաքից), իսկարևմտահայերենում՝ -է վերջավորությամբ (օրինակ՝ քաղաքէ), սահմանականեղանակի ներկան արևմտահայերենում կազմվում է կը- մասնիկով (օրինակ՝ արևմտահայերենի կգրեմ-ը համապատասխանում է արևելահայերենի գրում եմ բայաձևին)։ Արևմտահայերենում գործածվում է մը անորոշ հոդը՝ մարդ մը։
Գրական լեզվին զուգահեռ գոյություն են ունեցել և ունեն բարբառներ: Հայերենի բարբառները, ըստ Հրաչյա Աճառյանի դասակարգման, բաժանվում են կը,
ում, ել ճյուղերի, նայած թե որ բարբառում սահմանական եղանակի ներկան ինչ
մասնիկով է կազմվում։
Լեզվում առանձնացվում են տարբեր բաժիններ՝ հնչյունաբանություն, բառագիտություն և քերականություն, որն ունի երկումեծ ենթաբաժին՝ ձևաբանություն և շարահյուսություն։
Հնչյունաբանության մեջ ուսումնասիրվում են լեզվի հնչյունները, դրանց արտասանության և գրության հատկանիշները, փոփոխության առանձնահատկությունները, վանկը, շեշտը և այլն։
Բառագիտության մեջ ուսումնասիրվում են լեզվի բառերը, դրանց կազմության (պարզ, բարդ և այլն), ձևաիմաստային (հոմանիշ, հականիշ, համանուն,
հարանուն) հատկանիշները և այլն։
Ձևաբանության մեջ ուսումնասիրվում են խոսքի մասերն ու նրանց քերականական հատկանիշները (հոլովում, խոնարհում, հոգնակի թվի կազմություն և այլն)։
Շարահյուսության մեջ ուսումնասիրվում են բառերի ու նախադասությունների
կապակցման միջոցներն ու եղանակները, կապակցական տարբեր հարաբերությունները, բառակապակցության ու նախադասության անդամների պաշտոնները։

  1. Ո՞ր տարբերակում են ճիշտ նշված հայերենի գրայինշրջանի զարգացման փուլերը։

գրաբար (5-9-րդ դդ.), միջին հայերեն (10-17-րդ դդ.), աշխարհաբար (18-րդ դարիցմինչև մեր օրերը)
գրաբար (5-11-րդ դդ.), միջին հայերեն (12-16-րդ դդ.), աշխարհաբար (17-րդ դարից մինչև մեր օրերը)
գրաբար (5-10-րդ դդ.), միջին հայերեն (11-16 դդ.), աշխարհաբար (17-րդ դարից մինչև մեր օրերը)
գրաբար (5-12-րդ դդ.), միջին հայերեն (13-17-րդ դդ.), աշխարհաբար (18-րդ դարից մինչև մեր օրեր)

  1. Ո՞ր լեզվաընտանիքին է պատկանում հայերենը:

Իբերակովկասյան
Դրավիդյան
Հնդեվրոպական
Ֆիննաուգրական

  1. Գրերի ստեղծումից հետո հայերենը զարգացման քանի՞
    փուլ է անցել:

հինգ
չորս
երեք
երկու

  1. Դո՛ւրս գրել այն բառերն ու բառաձևերը, որոնցում երկհնչյուն
    կա, և ընդգծե՛լ երկհնչյունը:

Գարունդ հայերեն է գալիս,
Ձյուներդ հայերեն են լալիս….

Լույսը յոթ անգամ չեմուչում արեց,
Յոթ թռչուն պոկվեց յոթ բարդու ճյուղից…

Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են,
Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են,
Չգիտեմ՝ ինչո՞ւ է այդպես։

Ծանր նստել է քարափը ձորում,
Հյուրընկալ տերը մանկության ձորի։
Ամպե՛ր, արծիվնե՛ր, կաքավնե՛ր համեստ
Եվ թափառական ուլե՛ր քարայծի,
Մի՛ չարաշահեք բարությունը մեծ
Ու համբերությունն այս մեծ քարափի։
Թողե՛ք՝ նա մի քիչ ինքն իր հետ մնա,
Իր ներսը նայի, և ով իմանա,

Գուցե թե սրտից մի աղբյուր հանի
Կամ թե այնպիսի մի հարստություն,
Որ ուրիշ քարափ աշխարհում չունի։

  1. Արտագրե՛լ՝ լրացնելով երկհնչյունները։

Առավոտյան, ծովեզրյա, այծյամ, արդյոք, մատյան, առյուծ, բազմամյա,
ստորոգյալ, լուսնյակ, կորյուն, եղյամ, սայթաքել, կայսր, եռամսյակ, լռակյաց, գործունյա, դղյակ, ծննդյան, կղզյակ, մշակույթ, անասնաբույժ, մեղվաբույծ,
համբույր, եղջյուր, թեյաման, սառուցյալ, նյու.թ, ձյութ, կույտ, շաբաթօրյակ,
հյուսն։

  1. Դո՛ւրս գրել այն բառերը, որոնցում մեկից ավելի
    երկհնչյուն կա։

Արտաժամյա, պայթյուն, հայություն, օտարերկրյա, գյուղական, միջանկյալ,
մայրություն, այժմյան, մագաղաթյա, ներքոհիշյալ, կայունություն, արքայորդի,
հարյուրամյա, լայնություն, հարաբերյալ, վայրագություն, գրաբարյան, մետաքսյա,
յուրային։

  1. Որոշե՛լ տրված բառերից յուրաքանչյուրի ձայնավորների
    ու բաղաձայնների քանակը։

Ակունք- 2 ձայնավոր, 3 բաղաձայն
բարձունք- 2 ձայնավոր․ 5 բաղաձայն
խճանկար-4 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
անդունդ- 2 ձայնավոր, 4 բաղաձայն
հրաժեշտ-2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
պայթյուն-2 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
դաստիարակ- 4 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
մանրէ- 2 ձայնավոր, 3 բաղաձայն
սրբատաշ- 3 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
հյուլե- 2 ձայնավոր, 3 բաղաձայն
անընդհատ- 3 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
սրընթաց- 3 ձայնավոր, 5 բաղաձայն
մերթընդմերթ- 3 ձայնավոր, 8 բաղաձայն
մտավոր- 3 ձայնավոր, 4 բաղաձայն
դազգահ- 2 ձայնավոր, 4 բաղաձայն

Հարևանների օր: Ֆրանսիացիներին անհանգստացնելու վախի լուծումը:(թարգմանություն)

Ուրախության պահեր նույն թաղամասում ապրող բնակիչների միջև:Այն նշվում է մայիս ամսին: Հիանալի հնարավորություն այն ֆրանսիացիների համար, ովքեր ունեն իրական շփման կարիք:

Ֆրանսիացիները և նրանց հարևանները

Մոտիկ ապրող և այնքան հեռու… Viavoice-ի հարցմանը համաձայն,որը հրապարակվել է 2014 թ. մայիսին,10 ֆրանսիացիներից գրեթե 8 -ը հարևանից ակնկալում են մի փոքր ընկերասիրություն:Այս խնդրանքը նախորդում է որևէ այլ ծառայության, օրինակ ՝ սարքավորումների ժամանակավոր վարձույթին, տնային տնտեսությանը օգնելուն կամ նույնիսկ նրանց բացակայության դեպքում ընտանի կենդանիների խնամքին: Արդյո՞ք այստեղից կարելի է անել ենթադրություն, որ ֆրանսիացիներին այդքան էլ դուր չեն գալիս հարևանական հարաբերությունները: Ոչ միշտ:Հարցվածների 41% -ը կամ ֆրանսիական հասարակության գրեթե կեսը պատասխանել են, որ «հարևանների միջև փոխանակման խնդիր չեն տեսնում»:Ուրեմն ո՞րն է խնդիրը:Հարցման ամենակարևոր տեղեկությունն այն է, որ ֆրանսիացիների 33% -ը «վախենում է անհանգստացնել»:Սա կրկնակի ավելի է, քան «ցանկության բացակայությունը»:Եվ հետո, ֆրանսիացիների 23% -ը նշում է «հնարավորությունների բացակայությունը»: Հենց այստեղ է գալիս Հարևանների օրը:

Մի փոքր պատմություն …
Ստեղծվել է 1999 թվականին, Փարիզի 17 -րդ թաղամասի բնակիչ Ատանասե Պերիֆանի կողմից, միջոցառումը նպատակ ունի համախմբել բնակիչներին հյուրասիրության կամ ճաշի շուրջ: Դա հարևաններին ավելի լավ ճանաչելու և մեկուսացման դեմ պայքարելու արդյունավետ միջոց էր: Արդյունքում 2015 թ. միջոցառմանը ներկա էին ավելի քան 1000 քաղաքապետարաններ, որոնց արդյունքում աճեց հետաքրքրված բնակիչների թիվը:Մինչ հարևանության օրը Փարիզում առաջին անգամ անցկացվել է 800 շենքերի 10 հազար բնակիչների հետ, անցյալ տարի այն ներգրավեց 8 միլիոն մարդ Ֆրանսիայում:Գործողության հաջողության ապացույցը այն է,որ այս միջոցառումները արդեն առաջարկում են անցկացնել Բելգիայում, Կանադայում, Թուրքիայում և հարյուրավոր եվրոպական քաղաքներում:

Հարևանների օր 2016

2016 -ին երեկույթը կանցկացվի ուրբաթ օրը մայիսի 27 -ին: 2010 թվականից ընտրված օրը համակարգված կերպով ուրբաթ է լինում: Բայց մինչ այդ ամսաթիվը երեքշաբթի օրը տեղի ունեցավ հարևանների օրը: Օրվա փոփոխությունը խնջույքի կազմակերպումն ավելի հեշտ է դարձնում բոլոր այն բնակիչների համար, ովքեր չեն աշխատում հանգստյան օրերին և ովքեր կարող են հետագայում օգուտ քաղել կիսվելով այս պահի մասին:

Կազմակերպեք հարևանների օր

Եթե ​​ցանկանում եք կազմակերպել այս միջոցառումը ձեր հարևանությամբ, ոչինչ ավելի պարզ չի կարող լինել: Հարկավոր է միայն վերցնել ձեր պաստառը քաղաքապետարանից կամ ասոցիացիայի կայքից:Ասոցիացիան մի քանի խորհուրդ է տալիս ՝ միջոցառումը հաջողակ դարձնելու համար: Ամենաօգտակարներից ՝ կազմակերպությունների մեջ հարևաններին ներգրավելը, առաջադրանքների բաժանումը, բոլորին խնդրելը ուտելու կամ խմելու բան բերել:Մեկ այլ կարևոր կետ ՝ հաղորդակցություն: Գովազդեք ձեր շուրջը. Փակցրեք պաստառը անցման վայրերում (շենքի դահլիճ, խանութներ և այլն), փոքրիկ գրառումներ դրեք ձեր հարևանների փոստարկղերում, ասեք ձեր ծանոթ մարդկանց այդ մասին:

Bonjour c’est moi

Je m’appelle Armine

J’ai dix-sept ans

Je fais mes études dans le complex Mkhitar Sebastaci

Je parle 3,4 langues.Anglais,russe, francais, arménien.

J’aime danser, regarder des feuilletons, manger

Je fais du sport. la natation

j’aime lire des livres

Mon film préféré est détective, drame

Ma chanson préféré:je suis un mélomane

Nom:Arminé
Prenom: Kartikyan
Nationalité:Arménien
Profession: futur avocat
Adresse:
N clé. téléphone:
Adresse electronique: arminekartikyan@mskh.am
Langues parlees:Anglais,russe, francais, arménien.
Préférences: musique, films, séries télévisées, communication

Գիտելիքի օրը Թռչկանում❤️

Սեպտեմբերի 1-ին գիտելիքի օրը նշելով մեր 25 հոգանոց խմբով ուղևորվեցինք դեպի Թռչկան:

Իմ համար շատ սպասված ճամփորդություն էր, քանի որ շատեմ լսել այդ տեղի գեղեցկության մասին:

Ճամփորդության երթուղին,Երևան-Ապարան-Սպիտակ- Շիրակամուտ-Թռչկանի ջրվեժ-Շիրակամուտ-Սպիտակ-Ապարան-Երևան:

Ճանապարհին ունեցանք փոքր կանգառներ, և վերջապես հասանք Շիրակամուտ գյուղ: Այնտեղից բեռնատարով ուղևորվեցինք վերև,ջրվեժի մոտ:

Ճանապարհը շատ ուրախ անցավ:

Ունեցանք նաև քայլք գետի հունով, մոտեցանք ջրվեժին:

Պատումս կամփոփեմ նկարներով❤️

Շատ հաճելի օր ունեցանք մեր ուրախ ընկերական շրջապատում: Ունեցանք շատ զրույցներ և խաղեր:

Կսպասենք նոր ճամփորդությունների: ❤️❤️❤️

Создайте свой веб-сайт на WordPress.com
Начало работы